The Bullets

Συναντήσαμε τους The Bullets στην έδρα τους, το Κότζακ λίγες μέρες πριν το μεγάλο rockabilly festival στη Θεσσαλονίκη, όπου πήραν μέρος όλοι οι πρεσβευτές και εμπλεκόμενοι στη σκηνή. Μια σκηνή τόσο ενωμένη και δυνατή που ανταγωνίζεται αντάξια τις μεγαλύτερες της Ευρώπης. Κυρίες και κύριοι, ο Shockin’ Steve,  ο Wrongman και ο Bullet Cost!

Τι συμβαίνει ακριβώς στη Θεσσαλονίκη και έχει γίνει τόσο δυνατή η rockabilly-psychobilly-surf-garage σκηνή και γιατί δημιουργήθηκε μια τέτοια προτίμηση προς τον αμερικάνικο ήχο των 50’s? Γιατί κάτι ανάλογο δεν συνέβη στην Αθήνα ή σε κάποια άλλη πόλη;
Η ατμόσφαιρα της πόλης ανέκαθεν ευνοούσε τη δημιουργικότητα, όχι μόνο στη μουσική, αλλά και σε κάθε μορφή τέχνης. Όσο για την άνθηση του rock’n’roll και ειδικότερα του rockabilly στη Θεσσαλονίκη, μπορούμε να πούμε ότι κυρίως οφείλεται στο ότι όλες οι μπάντες καταφέρνουμε να είμαστε ενωμένες και να αλληλοϋποστηριζόμαστε, με αποτέλεσμα, να προσελκύεται ολοένα και περισσότερος κόσμος στη φάση. Στη Θεσσαλονίκη άλλωστε είναι η έδρα της On Stage Records η οποία είναι η μοναδική εταιρία που διανέμει νέες rock’n’roll και rockabilly κυκλοφορίες, με αποτέλεσμα ο κόσμος εδώ να είναι πολύ περισσότερο ενημερωμένος και κοντά στα όσα συμβαίνουν στη διεθνή σκηνή. Γι αυτό άλλωστε οι ροκαμπιλάδες στην Αθήνα έχουν στην πλειοψηφία τους μια πιο ρετρό άποψη…

Η On Stage Records ποιες άλλες μπάντες συμπεριλαμβάνει και πόσο έχει συμβάλλει στην ενδυνάμωση της σκηνής;
Με την On Stage, έχουν κατά καιρούς συνεργαστεί όλα τα αξιόλογα Ελληνικά ‘billy σχήματα. Αυτή τη στιγμή ενεργά γκρουπ στο label εκτός από τους Bullets, είναι οι Breathless, οι Lone Stars του Αλέξανδρου Πέρρου, οι Free Soul και οι BMW Rockers ‘57 από τη Θεσσαλονίκη, οι Dustbowl από την Αθήνα, οι Kustoms με τη Sue Moreno, οι leaders του εγχώριου garage, Frantic Five… Και φυσικά υπάρχουν και αρκετοί ξένοι… 

Ίσως να ακουστεί κάπως «ξιπασμένο» αλλά είναι αλήθεια. Η αναγέννηση του rock’n’roll στην χώρα μας μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι οφείλεται εν πολλοίς στην On Stage Records. Από την εποχή που προετοιμαζόταν το πρώτο περιοδικό (γιατί ως περιοδικό ξεκίνησε…) διοργανώθηκαν τα πρώτα τρία “Battle Of The Bands” που ουσιαστικά έθεσαν τις βάσεις για το μεγάλο festival White Boppin’ Tower που πλέον είναι αρκετά γνωστό και στο εξωτερικό.

Με δυο λόγια οι συναυλίες με ξένα ονόματα, το δισκογραφικό βήμα στην τοπική σκηνή, η μεγάλη προσοχή στις παραγωγές και στο design, καθώς και τα πολυάριθμα parties σε διάφορες πόλεις, έδωσαν μία νέα, δροσερή πνοή στο όλο κίνημα. Οι παλαιότεροι, έβγαλαν τις παντόφλες και ξαναφόρεσαν τα creepers, και πολλοί νέοι κόλλησαν… Και αν σ’όλα αυτά προσθέσουμε τη λειτουργία του rock’n’roll store “KOTZAK” που και αυτό ανήκει στην οικογένεια της On Stage Records, τότε μπορούμε να μιλάμε για μια μίνι rock’n’roll βιομηχανία. Και το κυριότερο απ’ όλα είναι ότι όλοι είμαστε φίλοι μεταξύ μας. Οι μπάντες, ο κόσμος, όλοι. Πρώτη φορά υπάρχει τέτοια συσπείρωση και αυτός είναι ο λόγος που ανεβαίνει ολοένα και περισσότερο η φάση.

Ποιες είναι οι μέχρι τώρα κυκλοφορίες σας και τι ετοιμάζετε για το μέλλον;
Σε σχέση με την 20χρονη πορεία μας, οι κυκλοφορίες μας είναι μάλλον πενιχρές. Εκτός του τελευταίου άλμπουμ “Final Race” που γνωρίζει αρκετή επιτυχία, έχουμε κυκλοφορήσει το κλασικό πλέον “Fuzzbitten” EP με τρία surf-a-billy κομμάτια, και πολλές συμμετοχές σε compilations στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Κάποια στιγμή μάλιστα κυκλοφορήσαμε ημιεπίσημα τη συλλογή “1997-2004 / Their Hottest Tunes” όπου υπάρχουν κομμάτια από συλλογές, live και ακυκλοφόρητα, κάτι σαν “best of…” το οποίο ύστερα από 5 επανεκδόσεις έπαψε να κυκλοφορεί…
Αυτή την εποχή σχεδιάζουμε να ηχογραφήσουμε δυο – τρία νέα κομμάτια τα οποία θα τα προωθήσουμε ως προπομπό για το επερχόμενο νέο άλμπουμ που λογικά θα κυκλοφορήσει πριν τον χειμώνα του 2009.

Έχω ακούσει πολλά και για το σουξέ σας στο εξωτερικό…
Χα, χα, χα! …από σουξέ άλλο τίποτα!!! Εντάξει, είμαστε πλέον αναγνωρίσιμοι στη διεθνή rock’n’roll και rockabilly κοινότητα, αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτα. Για να κάνεις κάτι σοβαρό στο εξωτερικό πρέπει να λείπεις τον περισσότερο χρόνο από την Ελλάδα. Να είσαι σε διαρκή κίνηση με περιοδείες, δισκογραφία, συμμετοχή σε φεστιβάλ, παρουσιάσεις σε περιοδικά κλπ, κλπ….  Ξέρουμε ότι αυτή τη στιγμή εύκολα θα μπορούσαμε να τα κάνουμε όλα αυτά, αλλά αν έχεις οικογένεια, παιδιά και αυξημένες επαγγελματικές υποχρεώσεις, δεν είναι τόσο εύκολο να πάρεις τέτοιες αποφάσεις. Πάντως στο μέτρο του δυνατού έχουμε κάνει αρκετά. Οι πωλήσεις μας έξω είναι αρκετά ικανοποιητικές, ενώ ήδη περιοδεύσαμε ή παίξαμε σε Γερμανία, Ιταλία, Βουλγαρία και Τουρκία. Τον Ιούνιο θα επισκεφτούμε ξανά τη Σόφια. Έπειτα έχουμε κάποια gigs στην Αυστρία και για τον Οκτώβριο υπάρχει προγραμματισμένη περιοδεία σε Γερμανία, Βέλγιο και Ολλανδία.

Οι επιρροές σας είναι ολοφάνερες: Elvis, Link Wray, Hank Williams, Gene Vincent… Εκτός όμως από όλα αυτά τι άλλο ακούτε? Το συνεχόμενο 12μετρο δεν μπορεί να οδηγήσει σε επιληψία;
Μα είμαστε επιληπτικοί… Όλοι αυτοί που ανέφερες είναι απλώς ένα ελάχιστο δείγμα από αυτούς που γουστάρουμε και μας επηρέασαν, όχι μόνο στον ήχο, αλλά και σε κάθε λεπτομέρεια, είτε καθαρά από μουσικής άποψης, είτε από πλευράς show. Είναι αλήθεια ότι έχουμε κλέψει πολλά, αλλά όπως λέει και το ρητό «…ο καλός μουσικός κλέβει, ο κακός αντιγράφει!». Όποιος έχει παρακολουθήσει τους Bullets σε ζωντανές εμφανίσεις άλλα και δισκογραφικά θα καταλάβει την ΜΗ εμμονή μας στα 12μετρα. Χρησιμοποιούμε στοιχεία από surf, garage, psychobilly, punk rock, Manchester beat, μέχρι και ρεμπέτικα. Συνεπώς ακούμε κάθε μουσικό στυλ που έχει μέσα του συστατικά του αυθεντικού Rock’n’Roll. Όλα αυτά μπαίνουν στο μίξερ και σερβίρονται με μπόοοολικο rockabilly! Αυτοί είναι οι Bullets, και αυτός ο λόγος που ο ήχος και η σκηνική παρουσία έχουν μια σχετική μοναδικότητα.

Οδηγίες προς τους skater αναγνώστες του Flipside που θέλουν να δοκιμάσουν την rockabilly κόμμωση στους δρόμους? Πως αποκτιέται, πόση ώρα χρειάζεται κανείς πριν βγει έξω και μυστικά του στυλ…;
Ροκαμπιλάς χωρίς κοκκόρι, σκορδαλιά χωρίς σκόρδο!!! (αν και ως γνωστόν, τα ράσα δεν κάνουν τον παππά).
Γι’ αυτό λοιπόν θα συμβουλεύαμε τους skaters που γουστάρουν το rockabilly να μην αγχωθούν με τρίχες, αλλά να την ψάξουν πρώτα με την μουσική και κατά δεύτερον με τον τρόπο ζωής. Τα κοκκόρια και οι φαβορίτες ακολουθούν… Πάντως για όσους επιμένουν να μάθουν λεπτομέρειες, πρέπει να πούμε ότι υπάρχουν πολλά είδη κουρέματος (hepcat, teddy boy, flat top…) όπου  το απαραίτητο συστατικό είναι η μπριγιαντίνη (ή «πομάδα») που μπορεί να βρει κανείς σε διαφορετικά είδη, ανάλογα με το μαλλί που έχει και το πόσο γουστάρει να γυαλίζει. Χαρακτηριστική γυαλιστερή φυλή είναι αυτή των “Greasers” οι οποίοι λέγονται και “rockers”, θανάσιμοι εχθροί των «φλώρων» mods στα μέσα της δεκαετίας του ’60. Πάντως σου παίρνει λιγότερη ώρα από όση παίρνει τους πάνκηδες για την επιμελώς ατημέλητη «μοϊκάνα»!

Τελικά ο Βασιλιάς πέθανε;
Δυστυχώς μας άφησε χρόνους… Kαι στην τελική, ποτέ δεν κόψαμε φλέβες για τον Elvis και για κάθε Elvis…
To rockabilly πάντως, ζει και βασιλεύει!!!